Aviomarin, tabletki, 5 szt.

Lek stosuje się w zapobieganiu m.in chorobie lokomocyjnej

Dawkowanie - Aviomarin, tabletki, 5 szt.

profilaktycznie - przynajmniej na 30 minut przed planowaną podróżą lub zażyciem źle tolerowanego leku:
- dorośli i dzieci powyżej 14 roku życia: 1 do 2 tabletek),
- dzieci 5 - 14 lat: 1/2 do 1 tabletki
W razie konieczności dawkę można powtórzyć.

Nudności i wymioty:
- dorośli i dzieci powyżej 14 roku życia: 1 do 2 tabletek, jeśli potrzeba co 4 do 6 godzin, nie więcej niż 400 mg na dobę,
- dzieci 5 – 14 lat: 1/2 do 1 tabletki, jeśli potrzeba co 6 do 8 godzin, nie więcej niż 150 mg na dobę.

Składniki - Aviomarin, tabletki, 5 szt.

Substancją czynną leku jest dimenhydramina.
Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, talk, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian

Działania

Dimenhydramina (synonim: dimenhydrinat) działa przeciwwymiotnie, przeciwuczuleniowo i łagodnie uspokajająco. Początek działania występuje po 20 do 30 minutach. Efekty kliniczne obserwowane są przez 4 do 6 godzin po podaniu leku.

Wskazania - Aviomarin, tabletki, 5 szt.

Lek stosuje się w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów innego pochodzenia (z wyjątkiem wywołanych przez leki stosowane w chemioterapii nowotworów).

Przeciwwskazania - Aviomarin, tabletki, 5 szt.

- nadwrażliwość na dimenhydraminę lub inny składnik preparatu,
- padaczka,
- ostre wysiękowe i pęcherzowe choroby skóry,
- I trymestr ciąży,
- okres karmienia piersią,
- wiek poniżej 2 roku życia.

Przeciwwskazania - Aviomarin, tabletki, 5 szt.

Do najczęściej występujących działań niepożądanych należą senność, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy.
Często występują niepokój, zaburzenia widzenia (przemijające upośledzenie widzenia w ciemności i widzenia kolorów), wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą, nudności, wymioty, biegunka (w przypadku uczulenia na dimenhydraminę), zaparcia, bóle brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej, uczucie osłabienia i zmęczenia.
Rzadko odnotowano przyspieszenie akcji serca, spadek ciśnienia tętniczego krwi, niedokrwistość hemolityczną, bóle głowy, bezsenność, skórne reakcje alergiczne, nadwrażliwość skóry na światło słoneczne, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie łaknienia, zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka cholestatyczna.
Długotrwałe stosowanie dimenhydraminy może prowadzić do zależności lekowej.
U dzieci mogą wystąpić reakcje paradoksalne na dimehydraminę (np. niepokój, rozdrażnienie).
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Interakcje

Leku nie należy stosować jednocześnie z atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, aminami katecholowymi, środkami wpływającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak np. leki nasenne, uspokajające, alkohol, gdyż lek Aviomarin nasila ich działanie. Lek Aviomarin zastosowany z solami bizmutu oraz lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi i skopolaminą może powodować przemijające osłabienie wzroku (upośledzenie widzenia w ciemności i widzenia kolorów).
Lek Aviomarin osłabia działanie kortykosteroidów i doustnych leków przeciwzakrzepowych.
Należy unikać łączenia leku Aviomarin z lekami ototoksycznymi (uszkadzającymi słuch) ponieważ dimenhydramina może maskować objawy uszkodzenia słuchu.
Inhibitory monoaminooksydazy (MAO, leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie antyhistaminowe i uspokajające dimenhydraminy.
Zaleca się szczególną ostrożność podczas stosowania dimenhydraminy z lekami powodującymi wydłużenie odstępu QT w EKG (niektóre leki przeciwarytmiczne; niektóre antybiotyki, np. erytromycyna; leki przeciwmalaryczne; cyzapryd; leki przeciwhistaminowe; neuroleptyki) oraz z lekami powodującymi obniżenie poziomu potasu w surowicy (np. niektóre leki moczopędne).
Przyjmowanie leku Aviomarin należy przerwać przynajmniej trzy dni przed planowanymi testami alergicznymi ze względu na możliwość otrzymania wyników fałszywie ujemnych.

Uwagi

Dimenhydramina ogranicza sprawność psychofizyczną, podczas kuracji nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń w ruchu. Preparatu nie należy stosować jednocześnie z lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy ani z alkoholem.