Betaloc ZOK 50 (import równoległy) 30 tabletek
Na receptę
PRODUKT AKTUALNIE NIEDOSTĘPNY

Betaloc ZOK 50 (import równoległy) 30 tabletek

0,0 (0)
Cena
16,11 zł
Zamów do apteki. Produkt otrzymasz po okazaniu recepty lub podaniu kodu e-recepty w aptece.
DARMOWA DOSTAWA W 24H
Typ preparatu:
Producent:
Delfarma Sp. Z O.o.
Postać:
Opakowanie:
Uwaga: Zamówiony przez stronę lek dostarczony będzie do apteki specjalistycznym transportem przeznaczonym do przewozu produktów leczniczych.
Opis
Dostawa
Porady

Wskazania:

Nadciśnienie tętnicze. Leczenie objawowej, przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną czynnością lewej komory. Choroba niedokrwienna serca. Zapobieganie wystąpieniu nagłego zgonu sercowego lub ponownego zawału mięśnia sercowego u pacjentów po przebyciu ostrej fazy zawału. Zaburzenia rytmu serca, szczególnie w przypadku tachykardii nadkomorowych, ekstrasystolii pochodzenia komorowego i migotania przedsionków (w celu zwolnienia czynności komór). Czynnościowe zaburzenia pracy serca z napadowymi zaburzeniami rytmu. Profilaktyka migreny.

Dawkowanie:

Doustnie. Zażywać rano, raz na dobę. Nadciśnienie tętnicze: zalecana dawka: 50-100 mg/dobę. Choroba niedokrwienna serca: zalecana dawka: 100-200 mg/dobę. W razie potrzeby, dawkę leku można zwiększyć. Leczenie wspomagające w przewlekłej niewydolności serca: leczenie można rozpocząć u pacjentów ze stabilną niewydolnością serca. Pacjent nie powinien mieć zaostrzeń niewydolności serca w ciągu ostatnich 6 tyg., a leczenia podstawowego nie należy zmieniać w ciągu ostatnich 2 tyg. Po rozpoczęciu leczenia niewydolności serca β-adrenolitykami może wystąpić przemijające zaostrzenie objawów choroby. Gr. II NYHA: dawka początkowa wynosi 25 mg/dobę przez pierwsze 2 tyg. leczenia, a następnie można ją podwajać co 2 tyg., w zależności od tolerancji leku, do dawki przewlekłej 200 mg/dobę. Gr. III i IV NYHA: zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg, w zależności od efektów terapeutycznych i tolerancji można ją zwiększać podwajając co 2 tyg. do dawki maks. stosowanej przewlekle 200 mg/dobę. Zaburzenia rytmu serca: zalecana dawka: 100-200 mg/dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć. Profilaktyka migreny: zalecana dawka: 100- 200 mg/dobę.

Uwagi:

Jeśli występuje konieczność odstawienia preparatu, należy robić to stopniowo, w ciągu co najmniej 2 tyg. Jeżeli wystąpi konieczność odstawienia β-adrenolityku przed zabiegiem operacyjnym należy zrobić to w ciągu co najmniej 48 h przed rozpoczęciem zabiegu, z wyjątkiem szczególnych przypadków, do których należy nadczynność tarczycy lub guz chromochłonny nadnerczy. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności leczenia β1-adrenolitykami pacjentów z ciężką, stabilną niewydolnością serca (z grupy IV NYHA) są ograniczone. Leczenie β1-adrenolitykami w tej grupie pacjentów powinni prowadzić specjaliści z dużym doświadczeniem w leczeniu ciężkiej niewydolności serca.

Przeciwwskazania:

Nadwrażliwość na składniki preparatu lub na inne β-adrenolityki. Wstrząs kardiogenny. Zespół chorego węzła zatokowego. Blok przedsionkowo-komorowy II lub III°. Nie wyrównana niewydolność krążenia (przebiegająca z obrzękiem płuc, hipoperfuzją narządów lub hipotonią). Nasilona bradykardia zatokowa lub hipotonia. Pacjentów z niewydolnością serca, u których pomiary ciśnienia krwi utrzymują się poniżej 100 mm Hg, należy ponownie zbadać przed wdrożeniem leczenia metoprololem.

Ostrzeżenia specjalne:

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chromaniem przestankowym, ciężką niewydolnością nerek, w ciężkim stanie ogólnym, szczególnie, jeżeli jednym z objawów jest kwasica metaboliczna. Należy zachować ostrożność, stosując równocześnie z glikozydami naparstnicy. Szczególnie ostrożnie stosować w anginie Prinzmetala. U pacjentów z astmą oskrzelową lub innymi przewlekłymi obturacyjnymi chorobami płuc otrzymujących jednocześnie selektywne β1-adrenolityki i leki z grupy agonistów receptorów β2 często jest konieczne zwiększenie dawki β2-mimetyków. W przypadku konieczności podawania preparatu pacjentom z guzem chromochłonnym nadnerczy należy rozważyć równoczesne zastosowanie leku α-adrenolitycznego. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności leczenia β1-adrenolitykami pacjentów z ciężką, stabilną niewydolnością serca (gr. IV NYHA) są ograniczone. Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia metoprololem pacjentów z objawami niewydolności serca w przebiegu zawału mięśnia sercowego i z niestabilną chorobą niedokrwienną serca. Nagłe odstawianie leków β-adrenolitycznych jest niebezpieczne, szczególnie u pacjentów należących do grup dużego ryzyka. Nagłe odstawienie leku może spowodować zaostrzenie objawów przewlekłej niewydolności serca lub zwiększenie ryzyka wystąpienia zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu. Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania preparatu u dzieci.

Interakcje:

Należy zachować szczególną ostrożność, stosując jednocześnie z lekami blokującymi zwoje współczulne i inhibitorami MAO. Nie należy stosować preparatu jednocześnie z pochodnymi kwasu barbiturowego ze względu na przyspieszony metabolizm. Jeżeli pacjent jest leczony jednocześnie klonidyną i metoprololem, a jest konieczne przerwanie podawania klonidyny, należy najpierw stopniowo zakończyć podawanie metoprololu i następnie w ciągu kilku dni podawanie klonidyny. Leki blokujące kanały wapniowe z grupy werapamilu oraz diltiazemu oraz leki antyarytmiczne z grupy chinidyny i amiodaron stosowane jednocześnie z metoprololem mogą powodować wystąpienie ciężkich zaburzeń automatyzmu i przewodnictwa, a także nasilenie działania inotropowo ujemnego. Podawany jednocześnie z wziewnymi anestetykami może nasilać ich działanie kardiodepresyjne. Ryfampicyna podawana jednocześnie powoduje zmniejszenie stężenia leku w surowicy. Zwiększenie stężenia metoprololu w surowicy może wystąpić po zastosowaniu cymetydyny, hydralazyny, leków z grupy selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (np. paroksetyny, fluoksetyny i sertraliny) i po wypiciu alkoholu. Jednoczesne stosowanie indometacyny i innych NLPZ powoduje zmniejszenie działania hipotensyjnego preparatu. Może nasilać działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, doustnych leków przeciwcukrzycowych i insuliny. W razie wystąpienia reakcji alergicznych i konieczności stosowania epinefryny w czasie leczenia metoprololem, może być niezbędne podawanie większych jej dawek.

Ciąża i laktacja:

Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie ciąży i karmienia piersią.

Działania niepożądane:

Występują u około 10% leczonych z częstością i nasileniem zależnymi od dawki. Występujące często (>1/100 pacjentów): zmęczenie, bóle głowy, zawroty głowy; bradykardia, uczucie zimna w obwodowych częściach kończyn, hipotonia ortostatyczna (rzadko - omdlenie), kołatanie serca; bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia. Występujące rzadko (>1/100 i >1/1000 pacjentów): ból w klatce piersiowej, zwiększenie masy ciała; przemijające zaostrzenie objawów niewydolności serca, blok I°, obrzęki; zaburzenia snu, parestezje; duszność, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową. Występujące w pojedynczych przypadkach (>1/1000 pacjentów): nadmierna potliwość, wypadanie włosów, zaburzenia smaku, przemijające zaburzenia libido; trobocytopenia; wydłużony czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia rytmu serca; koszmary senne, zaburzenia pamięci, splątanie, nerwowość, stany lękowe, omamy, depresja; zaostrzenie objawów łuszczycy, nadwrażliwość na światło; zwiększenie aktywności aminotransferaz, zapalenie wątroby; zaburzenia widzenia, szumy uszne; bóle stawów.

Przedawkowania:

Główne objawy przedawkowania dotyczą układu krążenia. W niektórych przypadkach, szczególnie u dzieci i młodzieży mogą dominować objawy ze strony o.u.n. lub mogą wystąpić zaburzenia oddechowe. Do objawów przedawkowania należą: bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy różnego stopnia, asystolia, niedociśnienie, zaburzenia krążenia obwodowego, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenia oddechowe, bezdech, zmęczenie, splątanie, utrata świadomości, drżenia, skurcze, nadmierna potliwość, parestezje, skurcz oskrzeli, nudności, wymioty, skurcz przełyku, hipoglikemia (szczególnie u dzieci) lub hiperglikemia, hiperkaliemia, uszkodzenie nerek, przemijający zespół miasteniczny. Leczenie objawowe.

Działanie:

Selektywny antagonista receptorów β1. Selektywność preparatu jest zależna od dawki. Zastosowanie nowej postaci leku: ZOK powoduje mniejsze maks. stężenie leku w osoczu, w porównaniu do tradycyjnych postaci. Ma niewielkie działanie stabilizujące błonę komórkową, ogranicza lub hamuje działanie amin katecholowych na mięsień sercowy. W dawkach leczniczych metoprolol ma dużo mniejszy wpływ na skurcz mięśniówki oskrzeli w porównaniu do nieselektywnych β-adrenolityków, może być stosowany równocześnie z agonistami receptorów β2 u pacjentów z astmą lub objawami przewlekłej choroby obturacyjnej płuc. W mniejszym stopniu niż nieselektywne β-adrenolityki wpływa na uwalnianie insuliny i metabolizm węglowodanów. Wpływa hamująco na pobudzenie układu współczulnego, wykazuje ujemne działanie inotropowe i chronotropowe na serce, wydłuża przewodzenie przedsionkowo-komorowe. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, preparat ZOK obniża ciśnienie tętnicze krwi przez całą dobę, zarówno w pozycji stojącej, leżącej jak również podczas wykonywania wysiłku. Po rozpoczęciu leczenia metoprololem występuje krótkotrwałe zwiększenie oporu naczyń obwodowych, a następnie obniżenie całkowitego oporu naczyniowego, co przy zmniejszonej pojemności minutowej serca prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. U mężczyzn z umiarkowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym leczonych metoprololem, zaobserwowano również zmniejszenie ryzyka nagłego zgonu sercowego. W badaniach klinicznych pacjentów w grupie przewlekłej niewydolności serca II - IV NYHA, z frakcją wyrzutową lewej komory <40%, po leczeniu preparatem zanotowano zwiększenie przeżywalności pacjentów i zmniejszenie częstości hospitalizacji oraz zmniejszenie objawów niewydolności serca wraz ze wzrostem frakcji wyrzutowej i zmniejszeniem objętości lewej komory. Metoprolol zmniejsza także ryzyko wystąpienia ponownego zawału mięśnia sercowego lub nagłego zgonu sercowego u pacjentów po zawale mięśnia sercowego. Po podaniu doustnym wchłania się całkowicie, w całym przewodzie pokarmowym, włącznie z okrężnicą. Biodostępność preparatu ZOK wynosi około 30-40%. Uwalnianie metoprololu nie zależy od pH soku jelitowego i następuje ze stałą szybkością przez około 20 h. Wiąże się z białkami osocza w 5-10%. Jest metabolizowany w wątrobie do trzech głównych metabolitów bez klinicznie istotnej aktywności β-adrenolitycznej. Po podaniu doustnym, 95% podanej dawki jest wydalane przez nerki, w 5% w postaci nie zmienionej. T0,5 surowicy wynosi 3-5 h.

Skład:

1 tabl. o kontrolowanym uwalnianiu zawiera 23,75 mg, 47,5 mg lub 95 mg winianu metoprololu.

Informacja dotycząca polityki plików cookies: Informujemy, iż w naszych serwisach internetowych korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Dalsze korzystanie z naszych serwisów, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności.