Laxol, 12 czopków doodbytniczych

Cena 8,08 zł

Fix Senes, 1g, 30 szt.

Cena 5,07 zł

Jak walczyć z zaparciami?

5,0 (1)

Zaparcia to częsty problem, który dotyka zarówno osoby dorosłe, jak i dzieci.


Zaparcia to za mała częstość wypróżnień, 2 lub poniżej 2 na tydzień lub twarde stolce, oddawane z wysiłkiem, często z uczuciem niepełnego wypróżnienia. Dzieje się tak, ponieważ treść jelitowa zbyt długo zalega w przewodzie pokarmowym, dochodzi do nadmiernego wchłaniania wody i stolec przyjmuje formę twardą, zbitą.

U osób dorosłych problem dotyczy 20-30% populacji, częściej występuje u kobiet i osób starszych. W przypadku dzieci problem zaparć pojawia się u około 10% dzieci, nawet okresowo 30% dzieci ma problem z zaparciami.

Przyczyny zaparć mogą mieć różne podłoże. 90% zaparć to tzw. zaparcia idipoatyczne, czyli takie w których nie występuje choroba organiczna, a zaparcia są związane ze zwolnionym pasażem jelitowym i lub czynnościowym zaburzeniem defekacji. Ten rodzaj zaparć wiąże się z małą aktywnością ruchową, nieodpowiednią dietą oraz zbyt małą ilością przyjmowanych płynów. Mówiąc o zaparciach należy pamiętać o zaparciach przypadkowych, które pojawiają się np. u osób w czasie podróży.

Jednak zaparcia to również objawy różnych groźnych chorób organicznych, dlatego zawsze należy się zgłosić do lekarza POZ. Szczególnie niepokojące są zaparcia, które pojawiły się nagle, u osób nie mających wcześniej problemów z oddawaniem stolca. Przy zaparciach należy pamietąć o tzw. sygnałach ostrzegawczych, które wymagają dalszej diagnostyki. Są to: utrata masy ciała, krew widoczna lub utajona w stolcu, obciążony wywiad rodzinny, wiek po 50. r.ż., niedokrwistość, wyczuwalny opór w jamie brzusznej lub ból brzucha budzący w nocy.

Zaparcia u dzieci w 95% to zaparcia czynnościowe, a jedynie 5% to zaparcia spowodowane chorobami organicznymi tj. choroba Hirschsprunga, choroby układu nerowego, mięśniowego. Przyczynami zaparć u dzieci mogą być również wady rozwojowe w okolicy odbytu np. zwężenie odbytu i inne. Do najczęstszych objawów zaparć u dzieci należy, nie więcej niż 2 wypróżnienia w tygodniu, brudzenie bielizny kałem u dzieci, które nabyły już umiejętność kontroli wypróżnień, bolesne wypróżnienia, zbite stolce. Często dzieciom może towarzyszyć drażliwość, występująca przed defekacją. Dziecko w momencie uczucia parcia może zastygać w bezruchu, zaciskać pośladki. Po wypróżnieniu staje się pogodne. Problem zaparć budzi duży niepokój u rodziców i wpływa na gorsze funkcjonowanie dziecka.

Leczenie zaparć jest zależne od przyczyny i może wymagać kilku metod, aby uzyskać pożądany efekt.

Ważna jest odpowiednia dieta. Powinna być bogata w błonnik, grube kasze, owoce i warzywa. Wskazane jest spożywanie owoców i warzyw na surowo. Należy wykluczyć z diety produkty tj. ciasta, czekolada, słodycze. Ważna jest również odpowiednia podaż płynów. U osób dorosłych około 2,5 litra dziennie. Warto również wypić szklanę letniej wody na czczo i przed snem.

Pacjent z zaparciami powinien zwiekszyć aktywność ruchową (spacery, jazda na rowerze, pływanie). Dotyczy to wszystkich grup wiekowych. Ważne są również regularne próby spokojnego wypróżniania, najlepiej po śniadaniu o stałej porze dnia.

W przypadku nieskutecznych metod niefarmakologicznych należy zastosować leczenie farmakologiczne. Na rynku jest dostępnych dużo preparatów przeciwzaparciowych o różnych mechanizmach działania. Leki przeczyszczające możemy podzielić na kilka grup: leki hydrofilne i zwiększające objętość stolca (np. nasiona babki płesznik), leki osmotyczne (makrogole, laktuloza, czopki glicerynowe i wlewki fosforanowe), leki pobudzające, kontaktowe (pikosiarczan sodu, bisakodyl, senes, olej rycynowy) oraz leki zmiękczające masy kałowe i środki poślizgowe (dokuzynian sodu, parafina).

Leczenie należy rozpocząć od leków osmotycznych lub leków pobudzających. W przypadku niepowodzeń leczenia jednym preparatem, wskazane jest skojarzenie dwóch leków o różnych mechanizmach działania np. do makrogolu dołączenie leku pobudzającego. Jeżeli leczenie jest skuteczne, należy je kontynuować 2-3 miesiące, w celu normalizacji rytmu wypróżnień. W przypadku nieskutecznego leczenia, należy udać się do lekarza w celu dalszej diagnostyki. Przy wszystkich zaparciach należy pamiętać o objawach alarmujących, które zawsze wymagają dalszej diagnostyki.

Do grupy leków o działaniu pobudzającym, drażniącym ścianę jelita należy pikosiarczan sodu pod nazwą Pikopil. Pikosiarczan sodu jest prolekiem. Przekształca się w aktywny metabolit w jelicie przy udziale bakterii jelitowych. Jego mechanizm działania polega na zwiększeniu wydzielania wody i elektrolitów przez błonę śluzową jelita oraz na przyśpieszeniu ruchów perystaltycznych jelita. Efekt działania Pikopilu występuje już po 6-12 godzinach, dlatego zalecany jest do przyjmowania wieczorem. Wypróżnienie powinno wystąpić rano. Przy przyjmowaniu Pikopilu należy pamiętać o odpowiedniej podaży płynów. Szczególnie dotyczy to dzieci i osób starszych. Preparat występuje w dwóch postaciach – tabletek i kropli.

Krople Pikopil są to jedyne dostępne leki na zaparcia w takiej postaci. Dodatkowo zawierają kroplomierz. Krople to wygodna forma podawania leku, szczególnie dla młodszych pacjentów. Mają rejestrację u dzieci już od 4. roku życia, ale z powodzeniem można je również stosować u dorosłych. Szczególnie dotyczy to starszych osób, które mają problem z połykaniem leków. Leczenie zaczyna się od najmniejszej skutecznej dawki. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej. Pikopil stosujemy raz dziennie. Nie powienien być stosowany dłużej, niż przez 3 kolejne dni. W przypadku niepowodzeń, należy zaprzestać leczenia i skierować pacjenta do lekarza. Dawkowanie Pikopilu w postaci kropli u dzieci – 4 r.ż- 6 r.ż – 6 kropli (3mg) jednorazowo; dzieci powyżej 6 lat i dorośli od 8 do 12 kropli (4-6mg) jednorazowo.

Pikopil jest dostępny również w postaci tabletek podzielnych 7,5mg. Ma rejestrację u dzieci i młodzieży powyżej 10. roku życia oraz u dorosłych. Należy rozpocząć leczenie od mniejszych dawek 1x dziennie przed snem. Pikopil w tabletach, podobnie jak krople stosujemy krótko, do 3 dni.
Pikopil nie powienien być stosowany u dzieci bez konsultacji z lekarzem. Jest przeciwwskazany w nadwrażliwości na substancję czynną lub środki pomocnicze, w zaburzeniach pasażu treści pokarmowej przez jelita (na przykład niedrożność), ostrych chorobach zapalnych jelit, w ciężkich, bolesnych i (lub) przebiegających z gorączką ostrych stanach w obrębie jamy brzusznej, w ciężkim odwodnieniu. Należy zachować wszystkie środki ostrożności zgodnie z zaleceniami producenta.

Twoja opinia jest bardzo ważna.

Pomoże innym wybrać najlepszy produkt, a nam udoskonalić ofertę. Zaloguj się i dodaj opinię.

ZALOGUJ SIĘ

  • Liliana
    2020-07-26
    czasem wystarczą domowe sposoby, ale nie zawsze. Ja około roku temu miałam uporczywe zaparcia, ponieważ byłam w domu unieruchomiona. Niestety takie coś odbija się bardzo szybko na jelitach. Pomogły mi czopki eva qu, ulga była po 10 minutach. Teraz na szczęście już nic mi nie dolega, ale czopki mam na wszelki wypadek w apteczce.
Informacja dotycząca polityki plików cookies: Informujemy, iż w naszych serwisach internetowych korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Dalsze korzystanie z naszych serwisów, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności.